در حال کوه پیمائی اگر شما در دامنه های کوه از صخره ای سقوط کنید آسیب مختصری خواهید دید. اما اگر به قله های کوه نزدیک شده اید و پایتان بلغزد و از آنجا سقوط کنید دیگر امیدی به زنده ماندن تان نیست و تنها معجزه بدادتان خواهید رسید.

سلوک الی الله مانند کوه پیمائی است. آنان که در ابتدای راهند اگر اشتباهی مرتکب شوند قابل جبران است. اما اگر در سیر در اسفار الهی به مدارج بالائی رسیده اید، خیلی مواظب باشید. سقوط در مدارج بالا به آسانی قابل جبران نیست.

ازین رو فرموده اند که حسنات الابرار سیئات المقربین. یعنی آنچه که برای آدمهای خوب حسنه منظور میشود ممکن است برای آدمهای وارسته و مقرب گناه باشد.

لغزش مقربین غیر قابل جبران است