رایانه به نرم افزارهائی مجهز است که به شما امکان استفاده های مثبت و منفی از این دستگاه را میدهد. صد ها مهندس با صرف هزاران ساعت کار تکنیکی گزینه هائی را فراهم آورده اند که شما بتوانید در چهارچوب آن نرم افزار های تولید شده  قدرت انتخاب داشته باشید.

برنامه سازان برای هر دگمه در صفحه کلید رایانه اثری را مترتب ساخته اند و شما را آزاد گذاشته اند که هر کلیدی را که دلتان میخواهد انتخاب کنید.  شما اگرچه قدرت تغییر آن اثر را ندارید اما هر دگمه ای را فشار دهید اثر آنرا میبینید.

حال استفاده درست یا نادرست  از کامپیوتر بستگی به شخصیت شما دارد.  

جهان نیز رایانه خداست. او درین مجموعه پیچیده میلیارد ها علت آفریده است که هرکدام معلول و اثر مخصوص خود را دارد. آب تر  میکندو آتش میسوزاند باد میوزدو خاک بارور میشود . شما که در این جهان زندگی میکنید در حقیقت هر لحظه با کلید های این رایانه  بزرگ بازی میکنید و هر حرکت شما انتخاب یکی از این دگمه هاست. شما اختار کامل دارید که هر کلیدی را که دلتان میخواهد انتخاب کنید اما مجبورید اثر آن کلید را بپذیرید و عواقب آنرا تحمل کنید.

بنا براین جبر یعنی آنکه آتش جبرا بسوزاند و اختیار یعنی اینکه اگر خواستید بسوزید به آتش نزدیک شوید.

در استفاده از رایانه الهی گزینه هائی کلیک کنیم که پشیمانی ببار نیاورد. بهشت و جهنم چیزی  جز اثر جبری گزینه های مثبت یا منفی ما در این جهان نیست .

با خودرو شخصی برای یک سفر تفریحی همراه با خانواده عازم شمال هستید. در جاده کندوان به خاطر یک غفلت ناگهانی ماشین شما از جاده منحرف میشود و با موانع کنار جاده بر خورد میکند و آسیب جدی میبیند. شما  و خانواده با جراحتهای سطحی با زحمت از ماشین پیاده میشوید و با افسوس به بدنه آسیب دیده ماشین خیره میشوید و از خسارت بوجود آمده اظهار ناراحتی میکنید. ناگهان همسرتان شما را با نهیبی از خواب غفلت بیدار میکند. او که در کنار دیوار های سیمانی چشمش به دره ای عمیق افتاده است خدا را بخاطر وجود این دیواره های سیمانی سپاس میگوید و آسیب های بدنی و مالی را فراموش میکند. اگر این دیواره ها نبودند اتومبیل و مسافرانش به اعماق دره سقوط میکردند.

بعضی از موانع و مشکلاتی که بر سر راه مومنان قرار میگیرد از الطاف خفیه الهی است.  اگر این موانع نبودند انسان به دره های عمیق تباهی سقوط میکرد و هر گز به سعادت ابدی دست نمی یافت.

 مشکلات و موانع زندگی را نعمت خوب خداوند بدانیم و خداوند را به خاطر مشکلاتی که داریم سپاس گذار باشیم.

به یک ماهی که هیچ وقت از آب بیرون نیامده باشد بگوئید:  تو در آب واز آب بوجود آمده ای و آب تورا احاطه کرده است و تمام سلولهای تو از آب بوجود آمده است. ماهی به شما خواهد خندید و خواهد گفت: شوخی میکنید. من از روزی که چشم باز کرده ام چیزی بنام آب ندیده ام.

همین ماهی ناباور را لحظه ای از آب بیرون بکشید و بگذارید چند لحظه اکسیژن استنشاق کند و درست وقتیکه بیرون از آب در حال خفه شدن بود دوباره در آب رهایش کنید و دوباره از او در مورد آب سوال کنید. ماهی انبار وجود آب را با تمام وجود باور کرده است و به آب ایمان آورده است. آن انکار و این اقرار چرا؟

امام علی میفرمایند که هر چیزی را با اضداد آن شناخته میشود. آز آنجا که ماهی هیچوقت چیزی غیر از آب ندیده بود تا آب را با آن مقایسه کند و آنرا بشناسد نمیتوانست شناختی از آب داشته باشد. اما به محض آنکه توانست لحظه ای فضای غیر آبی را تجربه و آب را با هوا مقایسه کند به وجود آب پی برد و به آن ایمان آورد.

ما نیز مانند ماهیان که در آب غرقند در خدا غریقیم ، از خدا بوجود آمده ایم وتمام وجود ما را خداوند احاطه کرده است. اگر امکان میداشت که روزی فضائی را تجربه کنیم که از خدا خالی بود ودر آن وجود دیگری غیر از خدا حضور داشت آنوقت میتوانستیم با مقایسه خدا و غیر خدا از چگونگیهای خداوند آگاه شویم.

ازآنجا که امکان گریز از  او وجود ندارد وهر جا رو میکنیم اورا میبینیم و چیزی غیر از او در جهان وجود ندارد امکان مقایسه منتفی است. آنانکه عقل شان مثل ماهی است وجود اورا انکار میکنند اما فرزانگان به حضور فراگیر او بیشتر ایمان می آورند و بوجود او باور دارند. ازین روست که گفته اند : او از فرط  پیدائی پنهان است .

گفتم هزار بار قصور از من و شماست

ورنه به هر طرف که نظر میکنی خداست

مانند ماهیان که در آبند غوطه ور

تو در خدا غریقی و پرسی خدا کجاست

 

کور مادر زاد که هیچوقت رنگها را ندیده است هیچ تصوری از رنگها نمیتواند داشته باشد. به او بگوئید اگر چشم داشتی رنگهای زیبای برگها وگلها و درختان را میدیدی و افق نارنجی را تماشا میکردی و از تماشای پر های رنگارنگ پرندگان لذت میبردی. اما او نمیتوانست تفاوت رنگها و زیبائی و زشتی آنها را درک کند.

به او بگوئید رنگ سبز مخلوطی است از زرد و قرمز ورنگ آمانی مخلوطی است از آبی و سفید. با این تعابیر تنها بر گیجی او افزوده اید در حالیکه هیچ تصوری از رنگها برای او بوجود نیامده است.

شما برای فهماندن تفاوت رنگها و زیبائی های هستی به یک کور مادر زاد چقدر مشکل دارید؟

به همان اندازه خداوند برای فهماندن جهان آخرت به انسانی که حتی آنسوی دیوار را نمیبیند مشکل دارد. ازینروست که خداوند برای فهماندن مفاهیمی چون بهشت و جهنم و نعت ها و نقمت های آن مجبور است از زبان تمثیل استفاده کند تا تصوری هر چند ناچیز از آنسوی دنیا بوجود آید. وگرنه دریای شیر و عسل در همین جهان نیز دست یافتنیست.

 

آفتاب حتی اگر پشت ابر هم باشد باز هم  منافع خویش را از ما دریغ نمیکند. در یک روز ابری اگر چه خورشید تابش مستقیم ندارد اما تمام مواهب دیگرش را بر ما ارزانی میدارد. گلها میرویند. باغها شکوفا میشوند. خاک جان میگیرد . گرما وجود دارد. بنا براین  اگر آفتاب روزی پشت ابر ماند نمیتوان گفت این آفتاب بدرد نمیخورد یا وجودش مفید نیست.

در همین روز های ابری که ساکنان زمین از دیدار آفتاب محرومند قله های بلند کوه های سر به فلک کشیده که بر ابر ها فائق آمده اند و از ابرها فراتر ایستاده اند آفتاب را میبینند و از تابش بی پرده او مستفیض میشوند.

وجود مقدس حضرت مهدی نیز آفتابیست که در محاق ابر های غفلت ما پنهان مانده است. محض وجود و حضور آن حضرت بر روی این کره خاکی لطفی است از سوی باریتعالی که اگر او نبود دلیلی برای ادامه جهان نبود. حضور او درمیان جمع لطف دیگریست که اگر ما برای حضور فاخر آن امام باهر موانعی بوجود نمی آوردیم درمیان ما بود و ما را به ساحل نجات رهبری میکرد. اگر در میان مانیست قصور از ماست وگرنه اورا برای هدایت ما نقصانی نیست.

 در همین روز های ابری که ما از تابش مستقیم انوار آنحضرت محرومیم آنانکه بر ابرهای غفلت خاکی فائق آمده اند و از ابرهای گناه و عصیان فراتر ایستاده اند با آفتاب ولایت او در تماسند واز محضر نورانی او بهره ها میگیرند.

به قله های معنویت صعود کنیم تا از ابر ها فراتر بایستیم . آنوقت چشمانمان به جمال دوست روشن خواهد شد.