لب کلام

آفتاب حتی اگر پشت ابر هم باشد باز هم  منافع خویش را از ما دریغ نمیکند. در یک روز ابری اگر چه خورشید تابش مستقیم ندارد اما تمام مواهب دیگرش را بر ما ارزانی میدارد. گلها میرویند. باغها شکوفا میشوند. خاک جان میگیرد . گرما وجود دارد. بنا براین  اگر آفتاب روزی پشت ابر ماند نمیتوان گفت این آفتاب بدرد نمیخورد یا وجودش مفید نیست.

در همین روز های ابری که ساکنان زمین از دیدار آفتاب محرومند قله های بلند کوه های سر به فلک کشیده که بر ابر ها فائق آمده اند و از ابرها فراتر ایستاده اند آفتاب را میبینند و از تابش بی پرده او مستفیض میشوند.

وجود مقدس حضرت مهدی نیز آفتابیست که در محاق ابر های غفلت ما پنهان مانده است. محض وجود و حضور آن حضرت بر روی این کره خاکی لطفی است از سوی باریتعالی که اگر او نبود دلیلی برای ادامه جهان نبود. حضور او درمیان جمع لطف دیگریست که اگر ما برای حضور فاخر آن امام باهر موانعی بوجود نمی آوردیم درمیان ما بود و ما را به ساحل نجات رهبری میکرد. اگر در میان مانیست قصور از ماست وگرنه اورا برای هدایت ما نقصانی نیست.

 در همین روز های ابری که ما از تابش مستقیم انوار آنحضرت محرومیم آنانکه بر ابرهای غفلت خاکی فائق آمده اند و از ابرهای گناه و عصیان فراتر ایستاده اند با آفتاب ولایت او در تماسند واز محضر نورانی او بهره ها میگیرند.

به قله های معنویت صعود کنیم تا از ابر ها فراتر بایستیم . آنوقت چشمانمان به جمال دوست روشن خواهد شد.