هنگامیکه حضرت موسی ابن جعفر را به زندان انداختند، آورده اند که آنحضرت یک سجده طولانی بجا آورد. زندان بان از او پرسید:  راز این سجده طولانی چیست. . فرمود: سجده شکریست پروردگار عالم را. زندان بان پرسید؟ زندانی شدن را شکر میگذاری؟ فرمود:

آری. من سالهای سال از خداوند گوشه دنجی میخواستم که با او تنها باشم و او را آنچنان که شایسته پرستش است بستایم. اینک آن دعا مستجاب شده است و آن خلوت فراهم.

او 14 سال تمام در زندان هارون از خلوت با خدا حظ وافر برد و از لحظه لحظه آن لذت تمام.

امام کاظم در زندان آزادی را تجربه میکرد و هارون الرشید در تخت حکومت زندانی هوا های نفسانی خویش بود.
اگر از زاویه ای که آنحضرت به جهان مینگریست به زندگی نگاه کنیم، در بند بودن عین رهائی خواهد بود.
 .