انسان روزی بیست و شش هزار بار نفس میکشد. هر نفس آنسان که سعدی علیه الرحمه گفت، جون فرو رود ممد حیات است و جون برون آید مفرح ذات. پس در هر نفس دو نعمت موجود و بر هر نعمتی ، شکری واجب. بنابر این اگر تمام عمرمان را تنها به سپاسگذاری از او بگذرانیم باز هم نمیتوانیم بیش از نیمی از نعمت تنفس را سپاس گوئیم. حال آنکه ما را میلیارد ها نعمت الهی احاطه کرده است و هر کدام را سپاسی لازم است.

دوستان خدا و پیامبران او  تمام ساعات شبانه روز را با یاد دوست سپری میکردند. آنان که ادعای محبت او را دارند چنینند .

حال آنکه تمام آنجه از ما خواسته اند ۱۷ رکعت نماز است که هفده دقیقه بیشتر طول نمیکشد.

شایسته نیست از ۲۴ ساعت شبانه روز تمام آنرا به غفلت سپری کنیم.

حداقل در این ۱۷ دقیقه رسم سپاس بجای آریم و وقت با یاد او بگذرانیم